دیپلماسی علمی در مسیر توسعه کشاورزی پایدار؛
از دانش و فناوریهای نوین تا شناخت تنوع زیستی؛ سومین روز دوره تخصصی کارشناسان کشاورزی افغانستان
به گزارش روابط عمومی مرکز آموزش عالی امام خمینی(ره)، در ادامه برگزاری دوره آموزشی تخصصی کارشناسان کشاورزی کشور افغانستان، سومین روز این دوره با محوریت آشنایی با یافتههای نوین تحقیقاتی، فناوریهای پیشرفته کشاورزی و ظرفیتهای علمی و پژوهشی کشور در زمینه حفاظت از منابع طبیعی و شناخت گونههای گیاهی برگزار شد.
این برنامه با هدف توسعه دانش تخصصی شرکتکنندگان، انتقال تجربیات علمی و کاربردی و آشنایی نزدیک با توانمندیهای پژوهشی ایران در حوزه کشاورزی و منابع طبیعی، زمینه مناسبی را برای تبادل دانش و تجربیات میان کارشناسان دو کشور فراهم کرد.
در جریان این برنامه، کارشناسان کشاورزی افغانستان با بخشی از دستاوردهای تحقیقاتی و فناوریهای نوین مورد استفاده در بخش کشاورزی آشنا شدند و ظرفیتهای علمی و تخصصی کشور در زمینه توسعه روشهای نوین تولید، مدیریت منابع طبیعی، حفظ ذخایر ژنتیکی گیاهان و بهرهگیری از دانش روز برای ارتقای بهرهوری کشاورزی مورد توجه قرار گرفت.
بازدید از باغ گیاهشناسی ملی ایران، از بخشهای مهم برنامه روز سوم بود. این بازدید فرصتی فراهم کرد تا کارشناسان افغانستان با گونههای مختلف گیاهی، ویژگیهای زیستی آنها و اهمیت حفاظت از ذخایر ژنتیکی و تنوع زیستی آشنا شوند.
در این بخش، نقش شناخت و نگهداری گونههای گیاهی در حفاظت از سرمایههای طبیعی، اهمیت سازگاری گیاهان با شرایط اقلیمی متفاوت و ضرورت بهرهگیری از ظرفیتهای گیاهشناسی در توسعه کشاورزی پایدار مورد توجه قرار گرفت. همچنین آشنایی با ظرفیتهای علمی و آموزشی این مجموعه، زمینهای برای شناخت بهتر اهمیت حفاظت از گونههای گیاهی و بهرهگیری از دانش تخصصی در مدیریت منابع طبیعی و حفظ اکوسیستمها فراهم آورد.
در ادامه، کارشناسان کشاورزی افغانستان از مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور بازدید کردند و با ظرفیتهای پژوهشی این مجموعه در زمینه جنگل، مرتع، پوشش گیاهی و حفاظت از منابع طبیعی آشنا شدند.
این برنامه بر اهمیت پیوند آموزش، پژوهش و فناوری در ارتقای بهرهوری کشاورزی، تقویت امنیت غذایی و حرکت به سوی توسعه پایدار تأکید داشت؛ موضوعاتی که با توجه به چالشهای اقلیمی و ضرورت حفاظت از منابع طبیعی، از اهمیت ویژهای برخوردارند.
این بازدید، فرصتی برای آشنایی عملی کارشناسان با اهمیت بهرهگیری از ظرفیتهای گیاهشناسی در توسعه کشاورزی پایدار و ضرورت حفظ سرمایههای طبیعی برای نسلهای آینده فراهم کرد.



