از مدیریت بحران تا مدیریت ریسک؛
تأکید قائممقام معاونت پژوهشی سازمان تات بر ضرورت آمادگی راهبردی و پیشدستانه بخش کشاورزی در مواجهه با پدیده اقلیمی النینو
به گزارش روابطعمومی و امور بینالملل مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان گلستان، در این نشست، جهانفر دانشیان، قائممقام معاونت پژوهشی سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، بهصورت برخط و از طریق بستر وبینار، به تشریح ابعاد مختلف پدیده اقلیمی النینو، پیامدهای احتمالی آن در سطح جهان و ایران و راهکارهای آمادگی و کاهش خسارات ناشی از این پدیده پرداخت.
وی در این ارائه با اشاره به اهمیت پدیده النینو و تأثیر آن بر الگوهای بارش و دمای مناطق مختلف جهان اظهار داشت: بر اساس پیشبینیهای ارائهشده، احتمال وقوع النینوی قوی تا بسیار قوی در ماههای پیشرو وجود دارد و پیامدهای آن میتواند بخشهای مختلف اقتصادی، زیستمحیطی و بهویژه امنیت غذایی جوامع را تحت تأثیر قرار دهد.
وی با تشریح آثار احتمالی این پدیده در ایران، به تغییر الگوهای بارشی، افزایش دما، احتمال وقوع زمستانهای گرم و کمبرف و تشدید مخاطراتی همچون خشکسالی، سیلاب، فرسایش خاک و تنشهای آبی اشاره کرد و افزود: آثار النینو در مناطق مختلف کشور یکسان نخواهد بود و ضرورت دارد برنامهریزیها با توجه به شرایط اقلیمی، منابع آبی و ظرفیتهای کشاورزی هر منطقه انجام شود.
قائممقام معاونت پژوهشی سازمان تات همچنین با اشاره به شرایط استان گلستان و خسارات ناشی از سیلابهای اخیر، بر اهمیت توجه به آسیبپذیری بخش کشاورزی و منابع طبیعی استان تأکید کرد. در این بخش از ارائه، به خسارات جانی و اقتصادی سیلابهای مهرماه، وضعیت بارندگی در مناطق مختلف استان و ضرورت ارتقای آمادگی در برابر مخاطرات اقلیمی پرداخته شد.
وی یکی از مهمترین محورهای مدیریت پیامدهای النینو را تغییر رویکرد از مدیریت بحران به مدیریت ریسک عنوان کرد و گفت: النینو به معنای پیشبینی قطعی وقوع یک وضعیت اقلیمی مشخص نیست، بلکه هشداری برای افزایش آمادگی و اتخاذ تدابیر پیشگیرانه در سطح مزرعه، باغ، منابع طبیعی و حوضههای آبخیز است.
وی در ادامه، مجموعهای از راهکارهای اجرایی برای کاهش آسیبپذیری بخش کشاورزی را مطرح کرد که از جمله آنها میتوان به اجرای عملیات آبخیزداری و آبخوانداری، بهرهگیری از ظرفیت بارشها برای تقویت پوشش گیاهی، انتخاب ارقام زراعی مناسب و مقاوم به خشکی، مدیریت تنشهای دمایی، مقاومسازی سازههای گلخانهای، بهبود سیستمهای زهکشی، کنترل آفات و بیماریهای گیاهی و افزایش آمادگی واحدهای تولیدی اشاره کرد.
وی همچنین بر ضرورت تقویت نظام هشدار سریع، توسعه بیمه محصولات کشاورزی، مدیریت منابع آب، هماهنگی بینبخشی و ارتقای دانش و آگاهی بهرهبرداران تأکید کرد و سازگاری و تابآوری را از الزامات اساسی مواجهه با تغییرات و مخاطرات اقلیمی دانست.



