ایجاد کلکسیون ژرم پلاسم ژنوتیپ‌های گونه پده در خوزستان؛ یک منبع ژنتیکی ارزشمند

به گزارش روابط عمومی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان به نقل از خبرگزاری ایرنا، صبا پیرو در گفت‌وگو با خبرنگار ایرنا اظهار داشت: قلمه‌های پده که در ماه‌های دی و بهمن سال گذشته از توده‌های طبیعی این گونه در حاشیه رودخانه‌های بزرگ استان خوزستان شامل کرخه، دز، کارون، مارون و جراحی جمع‌آوری و کشت شده بودند، اکنون وارد فاز ظهور برگ شده‌اند و آبیاری و مراقبت از این کلکسیون به طور منظم در حال انجام است.
وی با اشاره به اینکه گونه پده یکی از عناصر اصلی و بومی بیشه‌زارهای استان خوزستان به شمار می‌رود، افزود: این درختچه طبیعی توان تحمل شوری خاک و دمای بالای هوا را دارد که از جمله مهم‌ترین تنش‌های محیطی در خوزستان محسوب می‌شوند و به همین دلیل سازگاری مناسبی با شرایط اقلیمی منطقه دارد.
پیرو ادامه داد: متاسفانه طی سال‌های اخیر این گونه به دلیل برداشت بی‌رویه با تهدید جدی در رویشگاه‌های طبیعی روبه‌رو شده است، به گونه‌ای که در برخی مناطق، گونه شورگز در حال جایگزینی با آن است.
وی تصریح کرد: بررسی رویشگاه‌های طبیعی پده و شناسایی پایه‌هایی با فنوتیپ‌های متفاوت می‌تواند به تقویت منابع ژنتیکی درختان بومی استان کمک کند. بر همین اساس، این طرح با هدف ایجاد بستری مناسب برای مطالعه ویژگی‌های رویشی، زایشی، مورفولوژیکی و فیزیولوژیکی این گونه در ایستگاه تحقیقات گلستان این مرکز اجرا شده است.
عضو هیأت علمی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان بیان کرد: نتایج این کلکسیون می‌تواند مبنای اجرای طرح‌های تحقیقاتی بعدی از جمله مطالعات آبیاری، تفکیک گونه‌ها و کلن‌ها، تعیین فاصله‌های کاشت مناسب، بررسی تولید چوب و نیز مطالعات ژنتیکی، آفات و بیماری‌ها قرار گیرد.
پیرو گفت: ایجاد این کلکسیون در راستای شناسایی و معرفی بهترین کلن‌ها برای برنامه‌های اصلاحی، توسعه زراعت چوب و احیای بیشه‌زارهای خوزستان ضروری است و می‌تواند به معرفی گزینه‌ای مناسب به عنوان جایگزین گونه‌های غیربومی در زراعت چوب کمک کند.
وی افزود: همچنین ارزیابی رشد و عملکرد تولید چوب ژنوتیپ‌های پده در این کلکسیون، امکان بهره‌گیری از ظرفیت ژنتیکی برخی پایه‌های برتر را در برنامه‌های به‌نژادی درختان فراهم می‌کند.
به گزارش ایرنا، پده یکی از گونه‌های بومی و ارزشمند مناطق گرم و خشک ایران به‌ویژه استان خوزستان است که به طور طبیعی در حاشیه رودخانه‌ها و مناطق سیلابی رشد می‌کند.
این گونه به دلیل مقاومت بالا در برابر شوری خاک، گرما و کم‌آبی، نقش مهمی در پایداری اکوسیستم‌های رودخانه‌ای، جلوگیری از فرسایش خاک و حفظ تنوع زیستی بیشه‌زارهای طبیعی جنوب غرب کشور دارد.
در سال‌های اخیر به دلیل کاهش منابع آبی، تغییرات اقلیمی و برداشت‌های بی‌رویه، سطح رویشگاه‌های طبیعی این گونه در برخی مناطق کاهش یافته است.
لینک خبر: https://irna.ir/xjX3c6

جهت دریافت اخبار در کانال ایتای سازمان کلیک کنید