بررسی کائولین و جایگاه آن در کشاورزی و باغات مرکبات توسط معاون پژوهشی پژوهشکده مرکبات و میوه‌های نیمه‌گرمسیری

به گزارش روابط عمومی پژوهشکده مرکبات و میوه‌های نیمه‌گرمسیری، یحیی تاجور معاون پژوهشی و عضو هیات علمی این پژوهشکده در گفتگویی تخصصی به بررسی جایگاه کائولین در کشاورزی و پرورش مرکبات پرداخت.

وی با اشاره به چالش‌های اقلیمی مرکبات ‌کاری ایران نظیر تابش شدید آفتاب، گرما و وقوع تنش خشکی، بر اهمیت تولید پایدار محصول با مصرف آب کمتر تاکید کرد و یکی از روش‌های مدیریت باغی در شرایط تنش گرمایی را محلول‌پاشی کائولین دانست که با انعکاس نور خورشید و کاهش دمای برگ، ضمن حفظ محتوی آب و کلروفیل برگ، عملکرد کمی و کیفی محصول را بهبود می‌بخشد.

تاجور در تشریح دستورالعمل اجرایی این روش اظهار داشت محلول‌پاشی کائولین به غلظت ۵ کیلوگرم پودر در ۱۰۰ لیتر آب (۵ درصد) همراه با صابون محلول‌پاشی به میزان ۲ در هزار توصیه می‌شود که معمولاً یک نوبت اجرا می‌گردد و در صورت بارندگی تکرار آن ضروری است. برای پوشش کامل تاج درختان، به ازای هر سال سن درخت حدود یک لیتر محلول و برای درختان بالای ۱۰ سال نزدیک به ۱۰ لیتر محلول ۵ درصد مورد نیاز است. زمان مناسب محلول‌پاشی پس از گلدهی، تلقیح و تشکیل میوه‌چه و همزمان با شروع گرمای هوا تعیین شده، هنگامی که برگ‌ها به حداکثر اندازه خود رسیده اما هنوز خشبی نشده‌اند.

معاون پژوهشی پژوهشکده مرکبات و میوه‌های نیمه‌گرمسیری همچنین درباره نحوه آماده‌سازی محلول هشدار داد برای جلوگیری از گرفتگی نازل سمپاش، الک کردن پودر کائولین پیش از استفاده ضروری است و به دلیل سوسپانسیونی بودن محلول، استفاده از سمپاش‌های دارای سیستم همزن و افزودن صابون محلول‌پاشی باعث پراکنش بهتر و نشست یکنواخت کائولین روی برگ‌ها می‌شود. وی در پایان به باغداران توصیه کرد در زمان محلول‌پاشی حتماً از ماسک، عینک و لباس‌های پوشیده استفاده کنند تا نکات ایمنی به طور کامل رعایت شود.