تالیف کتاب با عنوان کیوی فروت توسط پژوهشگران پژوهشکده مرکبات و میوه های نیمه گرمسیری

به گزارش روابط عمومی پژوهشکده مرکبات و میوه های نیمه گرمسیری، کتاب کیوی فروت نوشته بابک عدولی، هرمز عبادی، طاهره رئیسی، سیده نجمه بنی هاشمیان و محمدعلی شیری از پژوهشگران موسسه تحقیقات علوم باغبانی و پژوهشکده مرکبات و میوه های نیمه گرمسیری می‌باشد. این کتاب تحت شماره 3140425 مورخ 1404.8.7 در مرکز فناوری اطلاعات و اطلاع رسانی کشاورزی به ثبت رسیده است.

 در قسمتی از مقدمه این کتاب آمده است: کیوی‌فروت یکی از میوه های نیمه‌گرمسیری بومی مناطق جنوبی چین و ناحیه‌ای از آسیای شرقی است که از نواحی گرمسیری مانند جاوه تا بخش‌های معتدله سردسیری در عرض جغرافیایی 50 درجه شمالی از جمله ژاپن و شرق سیبری را شامل می‌شود. این محصول در حال حاضر به دلایل مختلفی از جمله سازگاری بالای اقلیمی، طعم و عطر منحصر به فرد میوه، غنی بودن از ویتامین ث، داشتن الیاف مغذی و تعداد قابل توجهی از عناصر معدنی مفید برای سلامت انسان و همچنین به واسطه اثرات سودمند ناشی از دارا بودن آنتی‌اکسیدان‌های فراوان و نقشی که می‌تواند در درمان بیماری‌های گوارشی داشته باشد از بازدهی اقتصادی بسیار خوبی برخوردار بوده و توسعه جهانی وسیعی پیدا کرده است.

در سال 1347 هجری خورشیدی یکی از باغداران استان مازندران به نام اصغر پناهی به سفارش یونس ابراهیمی، مسئول ایستگاه تحقیقات کشاورزی رامسر، دو اصله نهال کیوی‌فروت را که شامل رقم زودرس و پرمحصول آلیسون و رقم نر ماتوآ بود از کشور فرانسه وارد ایران کرد. این نهال‌ها پس از کاشت در منطقه دریاپشته رامسر، در سال 1350 به بار نشستند. بررسی های مقدماتی محصول تولیدی و آزمون‌های مربوط به اقلیم‌پذیری آنها توسط یونس ابراهیمی در ایستگاه کشاورزی رامسر از همان سال آغاز شد. در سرمای شدید بهمن ماه سال 1350 که برودت هوا برای مدت 27 روز بین منفی 0.5 تا منفی 7.5 درجه سلسیوس در نوسان بود، نهال‌های سه ساله این رقم مقاومت خوبی از خود نشان داده و ضمن آنکه هیچگونه آثاری از سرمازدگی در آنها قابل مشاهده نبود، در بهار سال بعد نیز تولید گل کرده و به بار نشستند.

به این ترتیب اولین میوه کیوی‌فروت کشور در سال 1351 بر روی تاک‌های رقم آلیسون مشاهده شد. تاب‌آوری این محصول در این شرایط تنش سرمایی سبب شد تا موضوع استفاده از کیوی‌فروت در شمال کشور به عنوان جایگزینی برای مرکبات به عنوان یکی از اولویت‌های تحقیقاتی کشور مطرح شود. از آنجایی که میوه‌های آلیسون ریز بوده و نمی‌توانست جایگاه اقتصادی خوبی در کشور داشته باشد، از مسئولین مؤسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر درخواست شد تا رقم‌های تجاری میوه درشت کیوی‌فروت را از کشورهای فرانسه و ایتالیا وارد و در اختیار ایستگاه تحقیقات کشاورزی رامسر جهت انجام آزمایشات اولیه قرار دهند. به دنبال این درخواست، در سال های 1356 و 1357 هجری خورشیدی و از محل اعتبارات یک طرح مشترک باغبانی که بین موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر با سازمان خواروبار و کشاورزی ملل متحد (فائو) منعقد شده بود، نهال‌هایی از چهار رقم ماده به نام‌های هایوارد، برونو، آبوت و مانتی که از نوع میوه درشت و بازارپسند بودند به همراه دو رقم نر (توموری و ماتوآ) از دو مرکز تحقیاتی در ایتالیا و فرانسه به کشورمان معرفی و در ایستگاه رامسر کاشته شد. در سال‌های 1362 و 1363 تکثیر و توزیع نهال‌های پیوندی ارقام وارداتی کیوی‌فروت در سطح استان مازندران توسط مسئولین ایستگاه تحقیقات کشاورزی رامسر آغاز شد. در سال 1366 تشکیلاتی در شهرستان تنکابن با عنوان شورای کیوی‌کاران با هدف آموزش تولید این محصول به باغداران منطقه و ایجاد هماهنگی‌های لازم برای ارتقاء سطح کمی و کیفی محصول کیوی‌فروت استان و ایجاد زمینه‌های مورد نیاز برای عرضه محصول به بازارهای داخلی و خارجی پایه گذاری شد. از سال 1367 تولید تجاری کیوی‌فروت به تدریج در محدوده‌ای وسیع از مناطق ساحلی دریای خزر که از آستارا تا گرگان را شامل می‌شد آغاز شد و تولید این محصول رونق بیشتری گرفت. لازم به ذکر است که بهترین شرایط اقلیمی برای تولید کیوی‌فروت در این محدوده ساحلی مربوط به محمودآباد تا رودسر در غرب استان مازندران و همچنین مناطق شرقی استان گیلان تشخیص داده شده است. حضور رطوبت نسبی مناسب، بارش‌های کافی، تعداد ساعات آفتابی فراوان، عدم وجود یخبندان طولانی و زمستان‌های بسیار سرد، عدم وزش بادهای شدید و بارش تگرگ در سه استان ساحلی شمال کشور مازندران، گیلان و گلستان باعث شده است تا امکان تولید محصولی با کیفیت بالا و قابل صادرات فراهم باشد.