کشت پاییزه چغندرقند در خوزستان؛ دستاوردی برای هر قطره آب بیشتر
به گزارش روابط عمومی سازمان تحقیقات آموزش و ترویج کشاورزی، عضو هیأت علمی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان با تأکید بر اهمیت توسعه کشت پاییزه چغندرقند در استان گفت: استفاده از بارشهای فصلی و افزایش بهرهوری مصرف آب از مهمترین مزایای این الگوی کشت در مناطق مستعد خوزستان است.
حسین کاظمی اظهار کرد: چغندرقند یکی از محصولات راهبردی در تأمین شکر کشور است و توسعه کشت آن میتواند نقش مهمی در حرکت به سمت خودکفایی در تولید این محصول داشته باشد.
وی افزود: این محصول علاوه بر اهمیت اقتصادی، در نظام تناوب زراعی نیز جایگاه ویژهای دارد و میتواند در بهبود ساختار خاک، مدیریت علفهای هرز و افزایش پایداری تولید در اراضی کشاورزی مؤثر باشد.
عضو هیأت علمی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان ادامه داد: چغندرقند به دو صورت بهاره و پاییزه کشت میشود، اما در استان خوزستان کشت این محصول به صورت پاییزه انجام میشود که این موضوع امکان استفاده از نزولات آسمانی و افزایش کارایی مصرف آب در طول دوره رشد را فراهم میکند که با توجه به محدودیت منابع آبی کشور از اهمیت ویژه ای برخوردار است.
کاظمی در ادامه به زمان مناسب برداشت چغندرقند اشاره کرد و گفت: برداشت این محصول زمانی باید انجام شود که دوره رشد گیاه کامل شده و عملکرد ریشه به حداکثر مقدار خود رسیده باشد.
وی توضیح داد: در مرحلهای که به «رسیدگی تکنولوژیکی» معروف است، درصد قند موجود در ریشه به بیشترین مقدار و میزان ناخالصیها به حداقل میرسد که این موضوع تأثیر مستقیمی بر کیفیت محصول و راندمان استحصال قند در کارخانهها دارد. این پژوهشگر خوزستانی همچنین به نشانههای ظاهری رسیدگی محصول اشاره کرد و افزود: تغییر رنگ برگها به سبز مایل به زرد، کاهش رشد رویشی و مشاهده علائم پیری در برگهای مسن از نشانههای آمادگی مزرعه برای برداشت است.
کاظمی تأکید کرد: رعایت اصول فنی در زمان برداشت، مدیریت صحیح عملیات مزرعه و انتقال به موقع محصول به کارخانه میتواند علاوه بر حفظ کیفیت چغندر، از بروز خسارت و کاهش عملکرد نیز جلوگیری کند. وی توسعه آموزشهای کاربردی و انتقال یافتههای تحقیقاتی به مزارع را از عوامل مهم در افزایش بهرهوری تولید چغندرقند در استان خوزستان دانست.
