هشدار کارشناس تحقیقات گیاهپزشکی اردبیل به کشاورزان؛
«سنک بذرخوار» تهدیدی برای سیبزمینی نیست/ لزوم تفکیک آفات برای پیشگیری از سمپاشیهای غیرضروری
به گزارش روابط عمومی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان اردبیل، در پی گزارشهای میدانی مبنی بر مشاهده برخی حشرات در مزارع سیبزمینی و نگرانی کشاورزان از هجوم آفات، بررسیهای علمی نشان میدهد که این حشرات عمدتاً «سنکهای بذرخوار» از خانواده Rhopalidae هستند که با «سنک بذرخوار کلزا» (Lygaeidae) تفاوتهای ساختاری دارند.
وحید مهدوی، عضو هیئتعلمی بخش تحقیقات گیاهپزشکی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان اردبیل، با بیان اینکه مدیریت هوشمندانه آفات یکی از ارکان کشاورزی پایدار است، اظهار داشت: «بسیاری از کشاورزان با مشاهده این حشرات در مزارع سیبزمینی دچار نگرانی شده و بدون بررسی کارشناسی، اقدام به سمپاشی میکنند، درحالیکه این حشرات عملاً خسارت اقتصادی به محصول سیبزمینی وارد نمیکنند.»
تفاوت در ساختار و رفتار؛ چرا نباید نگران بود؟
مهدوی در خصوص تفاوت این دو نوع سنک توضیح داد: «سنک بذرخوار از خانواده Rhopalidae که در مزارع دیده میشود، دارای جثهای بزرگتر (۶ تا ۸ میلیمتر) و بالهای نیمهشفاف است. در مقابل، سنک بذرخوار کلزا از خانواده Lygaeidae جثهای کوچکتر (۳ تا ۵ میلیمتر) داشته و بالهای آن ماتتر است. تفاوت اصلی در اینجاست که سنک بذرخوار کلزا آفت اصلی کلزا محسوب میشود، اما حضور سنکهای خانواده Rhopalidae در مزارع سیبزمینی عمدتاً جنبه تغذیهای موقت یا پناه گرفتن دارد.»
این محقق گیاهپزشکی درباره دلایل حضور این حشرات در مزارع سیبزمینی افزود: «مهاجرت از مزارع مجاور پس از برداشت محصول اصلی، وجود علفهای هرز میزبان در حاشیه مزرعه (مانند تاجخروس، سلمه تره و خرفه)، شرایط اقلیمی و جستوجوی موقت برای غذا، از جمله دلایل اصلی حضور این حشرات در مزارع سیبزمینی است و بههیچعنوان به معنای طغیان آفت در سیبزمینی نیست.»
توصیه به کشاورزان: از سمپاشی بیرویه خودداری کنید
مهدوی در پایان با تأکید بر اهمیت مدیریت صحیح آفت توسط کشاورزان استان، خاطرنشان کرد: «راهبرد اصلی ما پایش منظم مزارع و کنترل اصولی علفهای هرز میزبان است. استفاده از مبارزه شیمیایی تنها و تنها درصورتیکه آفت به مرحله طغیان برسد، توجیه دارد. حفظ دشمنان طبیعی حشرات بسیار حیاتی است و سمپاشیهای غیرضروری تنها باعث برهم خوردن تعادل اکولوژیک و تحمیل هزینههای اضافی به کشاورز میشود.»
