همزمان با روز جهانی حفاظت از طبیعت، نشست تخصصی «تنشهای منطقهای و بومسازگانهای ساحلی–دریایی کشور؛ از پایش و آمادگی ملی تا بازسازی و احیای زیستگاهها» با حضور پژوهشگران و اعضای هیئت علمی مؤسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور و مراکز تحقیقاتی تابعه برگزار شد؛ نشستی که بر راهکارهای علمی برای پایش، حفاظت و احیای زیستگاههای آسیبپذیر در شرایط بحران تمرکز داشت.
به گزارش روابط عمومی مؤسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، نشست تخصصی بخش اکولوژی منابع آبی با موضوع «تنشهای منطقهای و بومسازگانهای ساحلی–دریایی کشور؛ از پایش و آمادگی ملی تا بازسازی و احیای زیستگاهها» روز سهشنبه ششم مرداد ۱۴۰۵، همزمان با روز جهانی حفاظت از طبیعت، از ساعت ۹ تا ۱۲ برگزار شد.
این نشست با هدف بررسی علمی پیامدهای تنشهای منطقهای و بحرانهای جنگی بر بومسازگانهای ساحلی و دریایی، تبیین الزامات پایش و آمادگی ملی، حفاظت از زیستگاههای حساس و ارائه راهکارهای بازسازی و احیای زیستگاههای آسیبدیده، میزبان اعضای هیئت علمی، پژوهشگران مؤسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، پژوهشکدهها و مراکز تحقیقاتی تابعه و جمعی از علاقهمندان حوزه محیطزیست و شیلات بود.
در این برنامه، فریدون عوفی از مؤسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور با ارائه موضوع «روششناسی ارزیابی و پایش محیطزیستی زیستگاههای ساحلی–دریایی در دوره تنشهای منطقهای و بحرانهای جنگی»، بر طراحی و استقرار نظامهای علمی و هدفمند برای ارزیابی و پایش مستمر زیستگاههای ساحلی و دریایی در شرایط بحرانی تأکید کرد.
هادی کوهکن از پژوهشکده اکولوژی خلیج فارس و دریای عمان نیز در سخنرانی خود با عنوان «بررسی و ارزیابی ابعاد مختلف پیامدهای احتمالی و بالفعل تنشهای منطقهای بر زیستمندان و زیستگاههای ساحلی–دریایی»، مهمترین تهدیدها و میزان آسیبپذیری زیستگاهها و گونههای دریایی در برابر تنشهای منطقهای را تشریح کرد.
عرفان اکبری از مرکز تحقیقات ماهیان سردآبی کشور با ارائه موضوع «اهمیت رفتار ماهیان و ارتباط آن با برنامههای مدیریتی و احیای ذخایر شیلاتی در شرایط تنشزا»، نقش شناخت رفتار آبزیان را در تصمیمگیریهای مدیریتی، حفاظت از ذخایر و اجرای برنامههای احیایی مورد بررسی قرار داد.
همچنین فرحناز کیانارثی از پژوهشکده آبزیپروری جنوب کشور و آرش حقشناس از پژوهشکده میگوی کشور در ارائه مشترک خود با عنوان «شناسایی و پایش آلودگیهای نوپدید تهدیدکننده زیستگاههای ساحلی–دریایی با تأکید بر تنشهای منطقهای»، بر ضرورت شناسایی، پایش و ارزیابی آلودگیهای نوظهور همزمان با افزایش فشارهای محیطزیستی تأکید کردند.
جمعبندی مباحث مطرحشده در این نشست نشان داد که توسعه نظامهای پایش مستمر و هدفمند بومسازگانهای ساحلی و دریایی، شناسایی زیستگاهها و گونههای حساس، ارزیابی پیامدهای تنشهای منطقهای، پایش آلودگیهای نوپدید و تقویت آمادگی ملی، از مهمترین الزامات مدیریت بحران در زیستبومهای دریایی کشور به شمار میرود.
این نشست همچنین زمینه تبادل تجربه و همافزایی علمی میان پژوهشگران مؤسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور و مراکز تحقیقاتی تابعه را برای توسعه روشهای نوین ارزیابی آسیبپذیری اکوسیستمهای ساحلی–دریایی، حفاظت از ذخایر آبزی، پایش تغییرات محیطزیستی و تدوین برنامههای بازسازی و احیای زیستگاههای آسیبدیده فراهم کرد.
در پایان، بر تداوم مطالعات و پایشهای محیطزیستی، گسترش همکاری میان پژوهشکدهها و مراکز تحقیقاتی و بهرهگیری از ظرفیتهای علمی مؤسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور برای حفاظت، بازسازی و احیای بومسازگانهای ساحلی–دریایی در شرایط تنش و بحران تأکید شد.