در مراسم امضای تفاهمنامه فائو و مؤسسه آموزش و ترویج کشاورزی مطرح شد:
فائو و تات همکاری برای انتقال دانش و مدیریت چالشهای کشاورزی را توسعه میدهند
به گزارش روابط عمومی سازمان تات فرخ طایراو در مراسم امضای تفاهمنامه همکاری میان سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد و مؤسسه آموزش و ترویج کشاورزی به نمایندگی از سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی اظهار کرد: یکی از مزیتهای مهم سازمان تات، ارتباط نزدیک میان بخشهای تحقیقات، آموزش و ترویج است که زمینه انتقال دستاوردهای علمی و فناوری از مراکز تحقیقاتی به عرصه تولید و بهرهبرداران را فراهم میکند.
وی با قدردانی از همکاری سازمان تات و متخصصان بخش کشاورزی افزود: دستیابی به نتایج مؤثر زمانی امکانپذیر است که یافتههای علمی با مشارکت محققان، متخصصان، مروجان و بخش اجرایی به عرصه تولید منتقل و بهصورت عملی در اختیار کشاورزان قرار گیرد. نماینده فائو در ایران با اشاره به اهمیت نخل و خرما در کشاورزی کشور گفت: ایران از کشورهای مهم تولیدکننده خرما در جهان است و شمار قابل توجهی از بهرهبرداران این بخش را کشاورزان خردهمالک تشکیل میدهند؛ از اینرو تسهیل دسترسی این گروه به دانش روز، فناوریهای نوین و دستاوردهای علمی اهمیت ویژهای دارد. شبکه ترویج؛ ظرفیت مهم انتقال فناوری به کشاورزان طایراو، شبکه گسترده علمی، تحقیقاتی و ترویجی کشاورزی در ایران و ارتباط مستقیم کارشناسان با بهرهبرداران را ظرفیتی ارزشمند دانست و افزود: همکاری با مؤسسه آموزش و ترویج کشاورزی میتواند انتقال دانش به کشاورزان و متخصصان محلی را تسهیل کند و زمینه استفاده عملی از یافتههای علمی را افزایش دهد.
وی ادامه داد: در چارچوب همکاری مشترک فائو و سازمان تات، انتقال دانش، تجربههای بینالمللی و فناوریهای مرتبط با تولید و مدیریت نخلستانها در استانهای تولیدکننده خرما مورد توجه قرار گرفته است تا بهرهبرداران بتوانند از تجربههای موفق و دانش روز استفاده کنند. نماینده فائو در ایران همچنین بهرهگیری از متخصصان و مشاوران داخلی و بینالمللی را یکی از ظرفیتهای این همکاری عنوان کرد و گفت: تبادل دانش میان کارشناسان ایرانی و متخصصان بینالمللی میتواند به شناسایی، بومیسازی و اجرای راهکارهای مؤثرتر در بخش کشاورزی کمک کند. تغییر اقلیم و مدیریت آفات؛ دو محور مهم همکاری طایراو با اشاره به پیامدهای تغییر اقلیم بر بخش کشاورزی اظهار کرد: تغییرات اقلیمی دشواریهای جدیدی را پیشروی کشاورزان قرار داده و احتمال تشدید این چالشها در سالهای آینده وجود دارد؛ بنابراین استفاده از تجربیات کشورهایی که با شرایط مشابه مواجه بودهاند میتواند به افزایش تابآوری تولید و بهبود مدیریت کشاورزی کمک کند.
وی افزود: مدیریت آفات نیز نیازمند استفاده همزمان از دانش داخلی و تجربیات بینالمللی است و همکاری نزدیک متخصصان میتواند زمینه دستیابی به راهکارهای کارآمدتر برای حفاظت از تولیدات کشاورزی را فراهم کند. تأکید بر تمرکز فعالیتهای فائو بر اولویتهای کشاورزی در ادامه این مراسم، دکتر مومنی، مدیرکل دفتر امور بینالملل و سازمانهای تخصصی وزارت جهاد کشاورزی، با قدردانی از همکاریهای فائو با جمهوری اسلامی ایران گفت: انتظار میرود فعالیتهای این سازمان در ایران با تمرکز بیشتری بر مسائل اصلی و اولویتدار بخش کشاورزی و در تعامل نزدیک با وزارت جهاد کشاورزی و سازمانهای تابعه دنبال شود.
وی افزود: بخش کشاورزی با چالشهای تخصصی متعددی مواجه است و استفاده از ظرفیت همکاریهای بینالمللی میتواند در انتقال دانش، بهرهگیری از تجارب موفق و طراحی پروژههای کاربردی برای پاسخ به این مسائل مؤثر باشد. مومنی بر ضرورت تسریع در عملیاتی شدن پروژههای مشترک تأکید کرد و گفت: برنامهها و پروژههای مشترک باید متناسب با نیازهای واقعی بخش کشاورزی تعریف شوند و هرچه سریعتر از مرحله برنامهریزی و تفاهم وارد مرحله اجرا شوند. مدیریت آفات خسارتزا در دستور کار همکاریهای مشترک مدیرکل دفتر امور بینالملل و سازمانهای تخصصی وزارت جهاد کشاورزی، آفات و بیماریهای گیاهی را از چالشهای مهم بخش کشاورزی برشمرد و افزود: برخی آفات میتوانند خسارتهای اقتصادی قابل توجهی به تولیدکنندگان وارد کنند و حتی پیامدهای اجتماعی به دنبال داشته باشند.
وی با اشاره به تجربه همکاریهای مشترک در حوزه گیاهپزشکی اظهار کرد: ظرفیت مناسبی برای توسعه همکاری با فائو در زمینه مدیریت آفات مهم و خسارتزا از جمله مگس میوه مدیترانهای وجود دارد و میتوان برای هر یک از این مسائل، پروژههای تخصصی و هدفمند تعریف کرد. مومنی همچنین با اشاره به ظرفیت پروژههای همکاری فنی فائو (TCP) گفت: اولویتهای بخش کشاورزی به طرف فائو اعلام شده و انتظار میرود از این ظرفیت برای تعریف و اجرای پروژههای مسئلهمحور و پاسخ به نیازهای واقعی بخش کشاورزی استفاده شود. وی خاطرنشان کرد: تلفیق توان علمی متخصصان داخلی با دانش و تجربههای بینالمللی میتواند زمینه دستیابی به راهکارهای مؤثرتر برای مدیریت آفات، کاهش خسارتهای اقتصادی و ارتقای پایداری تولید کشاورزی را فراهم کند.



