افتتاح پارک علمی–آموزشی استوناوند در گرمسار؛ گامی مؤثر در توسعه فضای سبز پایدار در اقلیمهای خشک
همافزایی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان سمنان و مدیریت شهری گرمسار برای ترویج الگوهای کمآببر و مقاوم به شوری
به گزارش روابط عمومی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان سمنان، پارک علمی–آموزشی استوناوند بهعنوان یک پروژه پژوهشمحور و الگوساز در حوزه مدیریت فضای سبز شهری، در زمینی به مساحت ۳۸۰۰ مترمربع در شهرستان گرمسار افتتاح شد؛ طرحی که با رویکرد استفاده از گونههای گیاهی مقاوم و کمآببر، پاسخی علمی به چالشهای زیستمحیطی مناطق خشک به شمار میرود.
این پروژه در راستای مقابله با مشکلاتی نظیر کاهش منابع آب زیرزمینی، افزایش شوری خاک و بالا رفتن هزینههای نگهداری فضای سبز شهری طراحی و اجرا شده است. در این پارک، ۴۷ گونه گیاهی از طیفهای کوهپایهای، دشتی، بیابانی و کویری، بهویژه گیاهان هالوفیت (مقاوم به شوری)، کشت و استقرار یافتهاند.
اجرای این طرح حاصل همکاری علمی–اجرایی میان مرکز سمنان و مدیریت شهری گرمسار بوده و در قالب آن، اقداماتی همچون انتقال دانش فنی، بهرهگیری از نتایج پژوهشهای کاربردی، ارزیابی و اولویتبندی گونههای سازگار با اقلیم منطقه و تدوین دستورالعملهای فنی کاشت، داشت و نگهداری فضای سبز در دستور کار قرار گرفته است.
اجرای طرحهای پایلوت فضای سبز شهری با هدف ارزیابی میدانی الگوهای نوین مدیریت فضای سبز در شرایط خشکسالی و توسعه راهکارهای کمآببر، از دیگر محورهای مهم این همکاری مشترک به شمار میرود؛ اقدامی که میتواند زمینهساز تعمیم این الگو به سایر مناطق خشک کشور باشد.
مراسم افتتاح این بوستان در تاریخ ۱۵ اردیبهشتماه با حضور جمعی از مسئولان شهرستانی، فعالان اجتماعی و دوستداران محیطزیست برگزار شد و با استقبال گسترده شهروندان همراه بود. در این آیین، عربمعصومی، رئیس ایستگاه تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی گرمسار، با اشاره به ویژگیهای فنی و زیستمحیطی پروژه، بر اهمیت استفاده از گونههای بومی و مقاوم به خشکی و شوری تأکید کردند.
وی گفت در طراحی و اجرای این بوستان، گونههایی نظیر زرشک، داغداغان، بنه، رزماری، سنجد، گز شاهی، اشنان و سایر گونههای سازگار با شرایط اقلیمی منطقه مورد استفاده قرار گرفته است؛ رویکردی که علاوه بر کاهش مصرف آب، به افزایش پایداری و تابآوری فضای سبز شهری کمک میکند.
پارک علمی–آموزشی استوناوند علاوه بر کارکرد پژوهشی، بهعنوان بستری برای آموزش، ترویج و ارتقای آگاهی عمومی در حوزه اکولوژی مناطق خشک نیز ایفای نقش میکند و میتواند الگویی موفق از تعامل میان دانش، مدیریت شهری و مشارکت مردمی باشد.
